Kablosuz kulaklıklar günlük hayatın en yaygın elektroniklerinden biri haline geldi. Uzun periyodik kullanımın sıhhate tesirleri ise en çok merak edilen bahisler ortasında yer alıyor.
Tartışma ekseriyetle iki başlıkta toplanıyor. Bunlar kulak içine verilen ses basıncı ve Bluetooth temasının oluşturduğu radyo frekansı yayılımı. Mevcut ölçümler ve sıhhat kuruluşlarının hudut pahaları ile bu iki mevzuyu başka ayrı değerlendireceğiz.
Bluetooth kulaklık ile gelen asıl risk Bluetooth sinyali değil, ses seviyesi!
Bluetooth kulaklıklar datayı 2.4 GHz frekans bandında düşük güçlü radyo dalgalarıyla iletiyor. Bu bağlantı sırasında oluşan elektromanyetik alan cep telefonlarına kıyasla hayli düşük.
Tipik bir kablosuz kulaklığın yayın gücü yaklaşık 1-10 milivat aralığında. Bir akıllı telefon konuşma sırasında bunun onlarca katı güçle yayın yapabiliyor. Bu nedenle maruziyet ölçüsü teknik olarak telefonun kulağa dayandığı klasik görüşmeden daha düşük kalıyor.
Uluslararası sıhhat standartlarında kullanılan SAR (özgül soğurma oranı) hudutları, dokunun emebileceği elektromanyetik enerjiyi tanımlıyor. Bluetooth kulaklıkların ölçülen SAR pahaları bu sonların epeyce altında yer alıyor.
Yapılan değerlendirmelerde Bluetooth aygıtların oluşturduğu güç düzeyinin günlük hayatta maruz kalınan Wi-Fi sinyaliyle emsal yahut daha düşük olduğu görülüyor.
Kulak sıhhati açısından temel risk elektromanyetik sinyal değil, direkt ses basıncı. İnsan kulağı uzun müddet 85 desibel üzerindeki sese maruz kaldığında iç kulaktaki tüy hücreleri ziyan görebiliyor.
Bu hücreler yenilenmediği için işitme kaybı kalıcı hale gelebiliyor. Kablosuz kulaklıklar kulağın içine yerleştiği için ses kaynağı kulak zarına çok yakın oluyor ve düşük ses düzeyleri bile daha güçlü hissediliyor.
Özellikle gürültülü ortamlarda kullanıcılar sesi yükseltiyor. 95-100 desibel düzeyinde müzik dinlemek bir saatten kısa müddette işitme yorgunluğu oluşturabiliyor.
Süre uzadıkça kulak çınlaması ve hassasiyet ortaya çıkıyor. Klinik gözlemlerde erken devir belirtiler ortasında süreksiz uğultu, konuşmaları ayırt etmekte zorlanma ve yüksek frekansları duyamama yer alıyor.
Kulak içi dizaynın ikinci tesiri fizikî kullanım müddetiyle ilgili. Uzun mühlet kulak kanalını kapatan kulaklıklar hava sirkülasyonunu azaltıyor ve nemi artırıyor. Bu durum bakteri ve mantar oluşumuna uygun ortam oluşturabiliyor. Hijyenik olmayan kulaklık uçları kulak enfeksiyonlarının yaygın sebepleri ortasında.
Kablolu kulaklık ile kablosuz kulaklık ortasında ise işitme açısından fark bulunmuyor. Tıpkı ses düzeyinde kullanıldığında kulak üzerindeki akustik tesir tıpkı gerçekleşiyor. Fark sırf temas prosedüründe ortaya çıkıyor ve Bluetooth teması işitme hasarı oluşturan faktör değil.
